เจ้าชายผีเสื้อ [8]

posted on 07 Jun 2009 19:43 by alkazia in ButterflyPrint

ลิงก์ตอน 7 งับ

 

บทที่ 3 ฉาก 3

 

ค่ำวันนี้เด็กสาวอารมณ์ดีเป็นพิเศษ อาบน้ำเสร็จก็เรียกเจ้าผีเสื้อมาถามพล็อต ได้เรื่องได้ราวเรียบร้อยก็เฉดศีรษะต่อให้ไปช่วยเจ๊นวลทำขนมเพื่อเตรียมไว้สำหรับ
ขายในวันพรุ่งนี้ แถมด้วยคำสั่งล้างจาน กวาดบ้าน ถูพื้นให้เรียบร้อยก่อน เจ้าชายผีเสื้อถึงจะเข้านอนได้ (สรุป...มันไม่ทำอะไรเลยสักอย่าง ใช้เขาเรียบ)


กำจัดผีเสื้อออกไป เขียนนิยายต่อได้อีกหลายเชียวแหล่ะ ตอนนี้แบตหมด
ขี้เกียจเขียนแล้ว มิลก์เลยนอกเรื่องด้วยการหยิบต้นฉบับนิยายที่ปริ๊นออกมา คว้าโทรศัพท์มือถือโปรโมชั่นโทรฟรีเที่ยงวันยันเที่ยงคืนขึ้นมา ตั้งใจว่าจะโทรไปหาพี่ป๊อบปี้ตามเบอร์โทรที่ให้ไว้ซักกะหน่อย

ถ้าเป็นแต่ก่อนเรื่องว่าพี่ป๊อบปี้จะมาสนใจเธอ แถมทิ้งเบอร์โทรศัพท์เอาไว้ให้อย่างนี้
มิลก์แทบไม่คิดไม่ฝัน แต่ตอนนี้... ต้องบอกว่าด้วยเพราะพระคุณของเจ้าชายนาย
ผีเสื้อนั่นเป็นแน่แท้ มิลก์ถึงได้เบอร์มือถือพี่ป๊อบปี้มากกกอดอย่างนี้

เฉพาะเรื่องนี้แหล่ะที่มิลก์เลิฟเจ้าผีเสื้อหน้าเอ๊าะนั่นสุดๆ เพราะมิลก์จำได้แน่นอนว่าเธอเก็บต้นฉบับนิยายเอาไว้แล้วอย่างดิบดี สอดใส่หนังสือภาษาไทยพร้อมเรียงความที่’จารย์พิมพาสั่งให้ทำซึ่งเขียนไปได้เพียง
2 บรรทัด ถ้ามันจะหล่นหาย เรียงความของ’จารย์พิมฯ ก็น่าจะหายไปด้วย
แต่นี่... เรียงความอยู่ ต้นฉบับหาย และคนเก็บคนต้นฉบับได้ก็คือพี่ป๊อบปี้
ลงตัวออกขนาดนี้ ไม่มีบังเอิญเด็ดๆ

“พี่ป๊อบปี้เหรอคะ นี่มิลก์... รวิวรรณ ม.5 ห้อง 2 ค่ะ” มิลก์ทักเสียงร่าเริงเมื่ออีกฝ่ายรับสาย
“น้องเมื่อกลางวัน... ชื่อมิลก์เหรอครับ” พี่ป๊อบปี้ทักตอบมาด้วยน้ำเสียงสุภาพ

“ค่ะ เอ่อ...”
เวรล่ะสิ! มิลก์อยากจะหาเรื่องคุย แต่ดันกระแดะใจร้อนรีบโทรไม่คิดหน้าคิดหลัง แล้วนี่เธอจะคุยอะไรกับพี่ป๊อบปี้ดีล่ะเนี่ย!

“พี่กำลังคิดถึงน้องอยู่เลยครับ” นายป๊อบปี้เป็นฝ่ายชิงหาหัวข้อคุยขึ้นมาก่อน

“เอ๋?” มิลก์ทำเสียงบ๊องแบ๊ว แต่แอบกรี๊ดดังๆ อยู่ในใจ เมื่อกี้ว่าอะไรนะ
พี่ป๊อบปี้บอกว่ากำลังคิดถึงน้องมิลก์เหรอเนี่ย วี้ดดดด!

“นิยายของน้องสนุกมากๆ เลย พี่อ่านแล้วยังอยากตามต่อมาจนถึงตอนนี้เลยล่ะครับ”

“จ... จริงเหรอคะ” เด็กสาวทำเสียงตื่นเต้น

“จริงสิครับ น้องมิลก์เขียนตอนต่อไปรึยังเนี่ย”

“ข...เขียนแล้วค่ะ เพิ่มมาอีกตั้ง 20 หน้า เอ่อ... พี่ป๊อปปี้เรียกมิลก์ว่า มิลก์ เฉยๆ ก็ได้นะคะ”

มิลก์พยายามแอบน้ำเสียงตื่นเต้นของตอนเอาไว้ให้มิด
ทั้งที่แอบกรี๊ดอยู่ในใจเป็นรอบที่กี่ร้อยแล้วก็จำไม่ได้
‘นิยายของมิลก์สนุก กรี๊ดดดดด!!!! พี่ป๊อบปี้ชมนิยายของมิลก์ด้วย กรี๊ดดดด!!!’

“งั้นมิลก์ก็ต้องเรียกพี่ว่า ชิน ด้วยนะครับ” ชินอักษรนายป๊อบปี้ตอบเด็กสาว

“อะ... เอ๊ะ... ได้เหรอคะ??”
กรี๊ดดดด ชิน!! ชื่อเล่นจริงๆ ของพี่ป๊อบปี้ นี่มิลก์เรียกพี่เขาว่าชินได้จริงๆ เหรอเนี่ย กรี๊ดดดดด!!!!

“ได้สิครับ จริงๆ พี่ไม่ค่อยชอบให้ใครมาเรียกตีซี้หรอก แต่ถ้าเป็นสาวหน้าตาน่ารักอย่างมิลก์ พี่ยอมให้เป็นพิเศษเลย”

ถึงตรงนี้มิลก์แทบจะสลบคาโทรศัพท์ กรี๊ดดดด!!!!! น่ารัก!! พี่ป๊อบปี้ชมมิลก์ว่าน่ารักด้วย กรี๊ดดดด!!!! (มันจะกรี๊ดไปอีกสักรอบฟะ ยัยนี่)

“ข... ขอบคุณมากค่ะ งั้นมิลก์เรียกพี่ว่าชินนะคะ”

“ตามสบายเลยครับ ว่าแต่นิยายตอนต่อไปของมิลก์เป็นยังไงมั่ง สนุกมั๊ย
พี่อยากอ่านต่อจัง” พี่ป๊อบปี้หยอดเสียงอ้อน ทำเอามิลก์แทบจะสลบคา
โทรศัพท์อีกรอบ

“เดี๋ยวมิลก์เล่าให้ฟังก็ได้ค่ะพี่ชิน คืองี้นะ...” เด็กสาวชะงักค้างอยู่แค่นั้น เนื่องจากอยู่ๆ บนเตียงของเธอก็มีเด็กหนุ่มผมสีน้ำตาลแดงอ่อนมานั่งคุกเข่าตาแป๋วอยู่แถวนั้น

“อ๊ะ... พี่ชินคะ เดี๋ยวพรุ่งนี้มิลก์เอาไปให้พี่ชินอ่านเลยดีกว่าค่ะ”
มิลก์จำใจตัดบท อยากตืบเจ้าก้างขวางคอตงิดๆ แต่คิดถึงคุณความดีที่เจ้านี่
ทำให้เธอสนิทกับพี่ชินได้ จะหยวนสักหน่อยก็ได้ย่ะ

“เอ๊ะ? จะดีเหรอครับมิลก์ ไม่รบกวนเกินไป...”

“โอ๊ย~ ไม่เลยค่ะพี่ แต่พอดีตอนนี้บ้านมิลก์ปริ๊นเตอร์เจ๊ง
ถ้ามิลก์เซฟใส่แผ่นไปให้จะลำบากพี่ชินหรือเปล่าคะ”
มิลก์รีบออกตัว รบกวนอะไรกัน ไม่เลยค่ะพี่ขา... ขืนมัวแต่คิดถึงเรื่องรบกวน
มิลก์ก็อดหาเหตุตีซี้กับพี่ชินน่ะสิคะ

“ตามสะดวกมิลก์แล้วกัน ถ้ายังไงพรุ่งนี้เจอกันตอนพักกลางวันเลยดีไหมครับ
จะได้ทานข้าวด้วยกัน นะครับ” ตาพี่ชินหยอดเสียงอ้อนอีกครั้ง

‘กรี๊ดดดดดดดดดดดด!!!!!!!!!!!!!!!!! ทานข้าวด้วยกัน!!???? จะไม่ได้ได้ยังไงล่ะคะพี่ชินขา น้องมิลก์พร้อมเต็มที่เลยค่า!!! กรี๊ดดดดดด!!!!!!!!!!!!!!!’

คือการกรี๊ดในใจเสียงดังลั่นที่สุดของมิลก์ตั้งแต่เริ่มต้นคุยโทรศัพท์มา
และแน่นอน มิลก์ไม่รอช้า รีบตอบรับทันควันตามใจคิด

“ค่ะพี่ชิน งั้นพรุ่งนี้เราทานข้าวกลางวันด้วยนะคะ” เสียงหวานหยดจนแทบจะเพิ่มอ๊อฟชั่นจุ๊บๆ ใส่ไปในสายโทรศัพท์ ถ้าไม่ติดว่ากลัวพี่ชินจะไหวตัวทันเผ่นหนีเธอไปล่ะก็นะ ยัยมิลก์ทำแน่

“ถ้าอย่างนั้น... พรุ่งนี้ออดพักกลางวันแล้วมิลก์รอพี่อยู่ที่ห้องเรียนนะครับ เดี๋ยวพี่จะไปรับ”
“คะ... ค่ะ”

‘กรี๊ดดดดดดดดดดดดดด!!!!!!!!!!!!!!!!!!!’ รอบที่ดังที่สุดยิ่งกว่าการกรี๊ดรอบเมื่อกี้

เพราะมัวแต่ตื่นเต้นกรี๊ดในใจจนหนวกหู มิลก์เลยตอบตกลงให้พี่ชินไปรับที่ห้องเรียน
ด้วยน้ำเสียงและสติเหวอๆ จากนั้นพี่ชินพูดอะไรมาอีกบ้างก็ไม่รู้เพราะมิลก์เบลอไปแล้ว แต่ก็จับใจความประโยคก่อนที่หนุ่ม ม.6 คนนั้นจะวางโทรศัพท์ไปได้ว่า
“บ๊าย บาย นอนหลับฝันดีนะครับ มิลก์”


“คุณหนู... ท่าทางมีความสุขจังนะครับ”
หนุ่มน้อยผีเสื้อนั่งตาแป๋วอยู่บนเตียง ถามเจ้านายตัวเองที่กำลังร่าเริงสุดๆ

“แหงสิ ฉันรักนายสุดๆ เลย นายผีเสื้อ”
มิลก์ยิ้มอารมณ์ดี กระโดดขึ้นเตียงกอดคอเจ้าชายผีเสื้อ หอมฟอดใหญ่แทนคำขอบคุณ
ผีเสื้อผงะตัวทันควันเมื่อถูกหอมแก้ม ผิวขาวๆ ของใบหน้าคมแดงระเรื่อ

“อ๊ะๆ เขินซะด้วย” สาวน้อยหยอกล้อ เอามือจิ้มแก้มอีกฝ่าย
เจ้าหนูผีเสื้อรีบก้มหน้าหงุดด้วยความอาย

“นี่! เป็นเพราะพระคุณของนายแท้ๆ เลยนะ นายผีเสื้อ”

“ไม่ใช่พระคุณของผมหรอกครับ”
เด็กหนุ่มผีเสื้อสวนตอบทันที มิลก์ชะงัก กระพริบตาปริบๆ อย่างไม่เข้าใจ

“หมายความว่าไง ที่นิยายตกแล้วพี่ป๊อบปี้เก็บได้ แถมเอามาคืนฉันพร้อม
เบอร์โทรศัพท์นั่น ไม่ได้เป็นเพราะเวทมนต์ของนายหรอกเหรอ”

“ป...เป็นเพราะเวทย์มนต์ของผมครับ ก็คุณหนูขอมา...”

“นั่นแหล่ะ งั้นก็เป็นความดีความชอบของนาย ฉัน Thank นายสุดใจเลย นายผีเสื้อ”
มิลก์แย้มยิ้มอารมณ์ดี จะว่าไปการเลี้ยงผีเสื้อนี่ก็มีประโยชน์ดีเหมือนกันนะเนี่ย

“ค...คุณหนูชอบคนคนนั้นเหรอครับ” หนุ่มน้อยผีเสื้อเหลือบตาถามทั้งที่ก้มหน้าหงุดเอียงอาย

“ชอบสิ ไม่งั้นจะขอพรแบบนั้นไปทำไม” มิลกี้ตอบได้ทันควัน เด็กสาวกระโดดลง
จากเตียงไปเปิดคอมพ์ เริ่มมีอารมณ์อยากจะเขียนนิยายต่อขึ้นมาอีกแล้ว

“คุณหนูครับ”
เจ้าชายผีเสื้อเอ่ยเสียงจ๋อย สีหน้าเป็นกังวลเงยขึ้นมองผู้มีพระคุณของตนเอง มิลก์กำลังเลื่อนเก้าอี้หน้าโต๊ะคอมพ์ออกมานั่ง เด็กสาวเหลียวมองหนุ่มผมสีน้ำตาลแดงอ่อนที่นั่งนิ่งอยู่บนเตียงนอนของเธอ

“ความรักน่ะ... กำหนดด้วยเวทย์มนต์ไม่ได้หรอกนะครับ คุณหนู”

 


 

......................................................................Comment

 

 

 

Comment

Comment:

Tweet

Cool!! ตอนที่แล้วไม่อ่านก็รู้เรือ่งด้วย

#2 By Zeren on 2009-06-08 01:16

วันนี้ว่างๆ ไม่มีไรทำ เลยอ่านซักหน่อย อิอิ
รดน้ำให้แล้วด้วยนะครับ แต่ว่า เราลืมอ่านตอนที่แล้ว อะนะ
อิอิ ไว้จะมาอ่านทวนอิกทีละ กัน

#1 By Dome on 2009-06-07 21:17